Olumsuz duygularını (öfke, kıskançlık vb.) kontrol eder.

Öfke ve kıskançlık anlarında çocukların beyinlerindeki mantık merkezi devre dışı kalır. Bu yüzden sakinleşmeyi "kriz anında" değil, çocuk sakinken öğretmeliyiz: 1. Sakinlik Egzersizi (Ön Çalışma): Çocuğunuz sakinken ona "Sıcak Çorba ve Mum" oyununu öğretin. Burnundan derin bir nefes alıp çorbayı koklamasını (kokla), ağzından yavaşça üfleyerek hayali bir mumu söndürmesini (üfle) isteyin. Bunu bir oyun haline getirin. 2. Kriz Anı Yönetimi: Çocuğunuz öfkelendiğinde, ağladığında veya vurduğunda onunla asla tartışmaya girmeyin, uzun cümleler kurmayın. Yanına çökerek göz hizasına inin. Kararlı ama sakin bir ses tonuyla "Şu an çok kızgınsın, biliyorum. Sakinleşmeni bekliyorum" deyin. 3. Fiziksel Sınır ve Güvenli Alan: Çocuğunuz kendine veya çevreye zarar veriyorsa, onu güvenli ve sakin bir köşeye (sakinleşme köşesi) yönlendirin. Yumuşak bir yastık veya stres topu vererek öfkesini fiziksel olarak bu nesnelere aktarmasını sağlayın. 4. Duygu Dilini Sözel Olarak Modelleme: Sakinleşmeye başladığı an, "Oyuncak kırıldığı için kızdın, anlıyorum. Bana vurmak yerine 'kızdım' diyebilirsin" diyerek hissettiği duyguya isim verin. Sakinleştiği her kriz anından sonra bu duruşunu mutlaka ödüllendirin.