Duygularının nedenlerini açıklar.

Çocukların duygu ile olayı birbirine bağlaması (neden-sonuç ilişkisi), dürtü kontrolünün temelidir. Süreci şu adımlarla somutlaştırın: 1. Duygu Dedektifliği: Çocuğunuz ağladığında, öfkelendiğinde veya çok mutlu olduğunda sadece duygusunu söylemekle kalmayın. Yanına çöküp, "Şu an gözlerin/yüzün bana çok kızgın olduğunu söylüyor. Dedektif olalım; sence seni ne bu kadar kızdırdı?" diyerek olayı aramaya teşvik edin. 2. "Çünkü" Bağlacı Köprüsü: Cümle kurmakta zorlanıyorsa ona köprü olun: "Çok mutlusun, çünkü..." deyin ve boşluğu onun doldurmasını bekleyin (Örn: "...parka geldik"). 3. Kendi Duygularınızı İtiraf Edin: Gün içinde yaşadığınız durumları ona sesli analiz edin: "Şu an biraz üzgünüm, çünkü en sevdiğim bardağım elimden düşüp kırıldı." Bu, çocuğa duyguların dışsal nedenleri olduğunu gösteren harika bir modeldir. 4. İki Seçenekli Kolaylaştırma: Çocuk nedenini bulamıyorsa kafasından uydurmayın, seçenek sunun: "Kardeşin oyuncağını aldığı için mi ağlıyorsun, yoksa uykun geldiği için mi?" Doğru seçeneği onayladığında cümleyi ona tekrar ettirin.