Arkadaşlarıyla oyuncaklarını paylaşır.

Çocuklar için paylaşmak, oyuncağın ellerinden sonsuza kadar alınması korkusu yaratır. Paylaşmayı bir "kayıp" değil, "eğlenceli bir takas" olarak kodlamalıyız: 1. Özel ve Ortak Oyuncak Ayrımı: Çocuğunuzun çok sevdiği, uyku arkadaşı olan veya kırmızı çizgisi olan 1-2 oyuncağını paylaşmaya zorlamayın ("Bu senin özel oyuncağın"). Paylaşma eğitimini evdeki diğer ortak genel oyuncaklar üzerinden yürütün. 2. "Ver-Al" Zamanlayıcı Oyunu: Evde bir alarm veya kum saati kurun. "Bu araba 2 dakika senin elinde duracak, alarm çalınca 2 dakika babaya vereceksin. Sonra araba sana geri gelecek" deyin. Oyuncağın geri geldiğini gören çocukta güven duygusu gelişir. 3. Takas Formülü: Arkadaşı elindeki oyuncağı istediğinde mızmızlanırsa, "Arabayı arkadaşına ödünç ver, karşılığında ondaki legoyu isteyebilirsin. Buna takas denir" diyerek sosyal bir çözüm öğretin. 4. Paylaşım Anını Etiketleme: Oyuncağını arkadaşına uzattığı saniyede araya girip "Bak, oyuncağını paylaştığın için arkadaşın gülümsedi ve oyun daha eğlenceli oldu" diyerek paylaşmanın sosyal ödülünü ona gösterin.